Geluk is … investeren in jezelf

15/07/2020 - 09:20

Geluk is … investeren in jezelf.

Wat is makkelijker in te passen voor jou: per dag een uur oefenen of per dag 24 uur dood zijn?

Wauuuuw! Wat een krachtige vraag die ik las. Deze wilde ik absoluut delen.

Want eerlijk, 'druk-druk-druk …' óf m.a.w. 'géén tijd', 'later, als … dan ...' is denk ik het meeste gebruikte excuus dat gebruikt wordt om niet stil te staan bij je eigen leven, bij vragen als:

Wie ben ik?
Wat wil ik?
Wat maakt me gelukkig, blij, ...?
Hoe zou mijn ideale leven er moeten uitzien?

Laat ik even iets kort over mezelf vertellen. Dit is iets wat ik niet vaak doe, maar ik voelde gewoon de behoefte om daar eens een uitzondering voor te maken.

Eind 2010 besloot ik voor mezelf een gelukkig leven te creëren. Ik had een aantal zeer moeilijke jaren achter de rug, mijn zelfvertrouwen stond op een laag pitje, ik zag mezelf helemaal niet graag, ik wist niet meer wie ik was én oh ja, ik zat in een fameuze slachtofferrol.

Wat wilde ik voor mezelf op de eerste plaats? Wat was mijn grootste wens? Innerlijke rust! Dat stond écht op nummer 1. Ik wilde mentaal sterk en krachtig worden, zodat ik de problemen die nog in de wachtrij stonden, zou aankunnen. Ik wilde een stevig fundament dat de levensstormen zou kunnen doorstaan.

Heb ik innerlijke rust bereikt? Ja, absoluut!

Is het altijd gemakkelijk geweest? Zeker niet!

Wat heb ik ervoor moeten doen?

Ik ben eind 2010 begonnen met het lezen van boeken rond persoonlijke groei en ontwikkeling, spiritualiteit etc.
Elke dag! Écht élke dag!
Ik heb elke dag minstens een uur uitgetrokken om te lezen. En aan de slag te gaan met wat ik las. Het was dát of 24 uur per dag dood zijn!

Ik heb zowat 300 boeken verslonden, aan zelfreflectie gedaan, wat ik niet altijd leuk vond, want je komt jezelf wel behoorlijk tegen hoor, en met vallen en opstaan heb ik aan mijn fundament van innerlijke rust gebouwd.

Waarom is het me gelukt?

Omdat ik 'een zeer sterk verlangen' had ... écht ‘gelukkig zijn’ door innerlijke rust als doel te stellen.

En het is niet dat ik geen problemen meer heb, en het is ook niet dat ik nooit meer in een ‘dip’ ga, nee, helemaal niet. Ik ben en blijf een mens hé.

Maar … ik ga niet meer zo diep! En klim vrij snel uit het dal. Omdat ik nu vertrouwen heb in mezelf én in het leven en weet dat alles uiteindelijk op zijn pootjes terecht komt, niet altijd zoals ik het (soms/vaak) wil, maar omdat dat het beste is voor mij.

Ik hoop dat ik jullie met mijn eigen voorbeeld heb kunnen inspireren om aan de slag te gaan met de krachtige vraag:
Wat is makkelijker in te passen voor jou: per dag een uur oefenen of per dag 24 uur dood zijn?

Ps. Ik lees nog elke morgen tijdens mijn ingeplande 'me-time-morning-moment' positieve, opbouwende en inspirerende boeken. Het is gewoon een gewoonte geworden. Ik zou het niet meer kunnen/willen missen.